قصرها و كاخ‌هاى سلطنتى در بامدادان و شامگاهان با نواختن نقاره ، آيين سلام و احترام ملوكانه ، نسبت به آن مشاهد مشرفه را به اجرا درآورند ؛ همان‌سان كه اكنون در حرم مطهر امام رضا ( ع ) ، جريان دارد . سپس فرمان داد ، استادان برجسته و خلّاق را در هنر خاتم‌كارى با نقش و نگار و كنده‌كارى در چوب از سراسر قلمرو خود ، گرد آوردند و آنان را به ساختن شش صندوق خاتم‌كارى شده و آراسته به نقش و نگار « اسليمى » و « ختايى » به جاى صندوق‌هاى قديمى تربت پاك امامان معصوم ( عليهم السلام ) در كربلا و نجف و كاظمين ( عليهما السلام ) و سامرّا وادار نمود . شاه اسماعيل هر چه در توان داشت ، جهت تجليل و احترام عتبات مقدس به كار گرفت و در فاصلهء ميان زيارت اوّل وى از عراق و درگذشتش در سال 930 ه ( 1524 م ) ، عراق به اندازه عمر نيمى از يك نسل را در صلح و آرامش سپرى نمود ؛ همان‌گونه كه وضعيت و اثرپذيرى عتبات مقدس ، دين‌مدارى حكومت جديد را تأييد مىكرد . « 1 » حكومتى كه به دوران سياه استبداد ، پايان داد ، جز اينكه خيلى زود ، ميان شاه اسماعيل و عثمانىها با نشستن سليم پاشا در سال 918 ه ( 1512 م ) بر تخت سلطنت ، كشمكش درگرفت . زيرا سليم پاشا ، منش و كنش غير متعادل و ناهمگونى داشت و در عين حال كه متشخص و با فكر و فرهنگ به نظر مىرسيد ، مستبّد و خودكامه هم بود ؛ چنان‌كه گاهى زرنگ و زيرك و زمانى ديگر ، كودن و احمق نشان مىداد . به هر صورت ، شكوه و عظمت دولت نوپاى شيعى ، بر او گران آمد ، چون اين دولت آذرى نبود و پشتيبان اصيل دين مبين اسلام به شمار مىرفت . به همين جهت غلبه و سلطهء مذهب تسنّن نخستين دست‌آويزى بود كه سليم پاشا براى اعلان جنگ به آن تمسّك جست . . . و بدين‌گونه او چند ماه اول حكومت خود را با قتل‌عام

--> ( 1 ) . چهار قرن از تاريخ عراق ، ص 20 .